Uçurumun kenarındaki çiçekler kadar korkuyorum ölümden
Ve seni, sevmek kadar seviyorum
Bir kelebeğin nefesi kadar hassas yüreğim
Kanadı kırık bir kuş gibi, gökyüzünün hasretinde
Yeni bir son gözlüyor beni
Öncekiler gibi amansız, çaresiz, sevgisiz
Yeni bir son, en erkeninden
Yıldızlara adını vermedim henüz
Hiç kimseye söylemedim ki seni sevdiğimi
Kendime bile "Seviyor muyum acaba?" diye sormadan
Sadece sevmek bu olsa gerek
Bir yudum sevgiye öyle hasretim,
Bir çift gözle sunulan
Bir yudum ab-ı hayat
Anka kuşu gibi yeniden dirilmeye
İşte öyle hasretim
Hasret denizlerinde mehtabı arıyorum
Bir ışık, bir pusula, bir rehber olsun diye
Safi duygularımla hasreti yaşıyorum
Sormuyorum kimseye: Bunca ızdırap niye?
Sefa Alemdaroğulları 01/10/2011 12:58
